(© by European Parliament / CC BY 2.0 (flickr))

Jak rozpoznać przemoc w rodzinie i poradzić sobie z agresorem? Nie pozwól na wyrządzanie krzywdy tobie i innym.

Małżeństwo powinno być zgodne i mieć pewną wspólną wizję na życie. Ponieważ każdy człowiek ma prawo do własnych poglądów, jej ustalenie wymaga pewnych działań ze strony obojga małżonków. Jak więc odróżnić docieranie się od psychicznego wyżywania? Co robić, gdy znęcanie dotyka sfery psychicznej, a jak reagować, gdy przybiera formę fizycznych aktów?

Czym jest przemoc?
Przemoc to wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie i cielesność innej osoby wbrew jej woli. Może mieć charakter psychiczny lub fizyczny. Przemoc fizyczna jest bardziej oczywista dla postronnego obserwatora. Natomiast przemoc psychiczna bywa niekiedy niedostrzegana, bagatelizowana lub zupełnie ignorowana. Tym bardziej, że jej skutki nie są od razu widoczne gołym okiem.

Agresor wchodzi w ruch – przemoc fizyczna
Przemoc fizyczna wiąże się z agresywnymi działaniami sprawcy napaści, które krzywdzą w omawianym przez nas przypadku członka rodziny – partnera czy partnerkę. Ta krzywda może być wyrządzana w sposób czynny. Oznacza to bicie rękami lub przy użyciu przedmiotów, duszenie, przypalanie, szarpanie, gryzienie i kopanie. Bierna przemoc oznacza zmuszanie ofiary do przyglądania się takiemu agresywnemu zachowaniu wobec przedmiotów (np. demolowanie, chodzenie z niebezpiecznymi przedmiotami, gwałtowne rzucanie różnymi rzeczami) lub innych osób. Chodzi tu również o ograniczanie podstawowych praw człowieka (np. odmawianie posiłków, przetrzymywanie w zamkniętych pomieszczeniach, zakaz odzywania się itp.). Są one manifestacją siły i mają na celu wywołanie lęku, poczucia winy oraz podporządkowania.

Z woli tyrana – przemoc psychiczna
Przemoc psychiczna to takie manipulowanie drugą osobą, które powoduje spadek jej poczucia wartości, brak poczucia bezpieczeństwa i strach. O ile przemoc fizyczna w małżeństwie jest raczej oczywista, o tyle użycie słów i tonu głosu jest bardziej subtelne. Zdarza się, że ofiary – zwłaszcza jeśli mają mniej odporny charakter – myślą, że tak trzeba, bo same sobie nie poradzą. Są przy tym pogardzane, zarówno w domu, jak i publicznie. W praktyce wygląda to w ten sposób, że życie rodziny podporządkowane jest woli tyrana psychicznego i jego humorom. Oczekiwania stawiane są niekonsekwentnie, a brak zadowolenia owocuje kłótnią i nieprzyjemnościami. Przy czym trudno się domyśleć, co aktualnie usatysfakcjonuje współmałżonka i trzeba się cały czas nad tym zastanawiać. Oskarżenia o niewierność oraz brak uwagi powodują całkowite wyizolowanie z życia towarzyskiego, które do tej pory sprawiało radość. Narzucanie woli może dotyczyć również ubioru i zainteresowań. W końcu może tu chodzić nawet o groźby popełnienia samobójstwa sprawcy, jeśli jego zdanie nie będzie brane pod uwagę lub w obliczu rozstania. Presja często przybiera postać krzyku, ale wcale nie musi. Dlatego też stosunkowo łatwiej jest ją ukrywać.

Co zrobić w obliczu przemocy?
By poradzić sobie z aktami przemocy, należy najpierw poprawnie je rozpoznać. Przekonania, co do słuszności osobistych wyborów, sprawiają często, że trudno jest się przyznać przed samym sobą do pomyłki. A więc i tego, że źle wybrało się partnera życiowego. W grę wchodzi wówczas usprawiedliwianie tego typu zachowań. Osoby o niskim poczuciu własnej wartości mają tendencję do brania winy na siebie. Zwróćmy jednak uwagę, że gdy złe zachowania pojawiają się dopiero po ślubie, nie można było ich wcześniej zauważyć. Pamiętajmy, że ślub nie odbiera też żadnej ze stron prawa do własnej godności. Pierwszym krokiem jest więc uświadomienie sobie tego faktu. W następnej kolejności chodzi o realne działania. Jeżeli werbalne komunikaty, że dane zachowanie nam się nie podoba, nie skutkują i są lekceważone przez sprawcę agresji, należy zwrócić się o pomoc do bliskich – przyjaciół i rodziny a następnie do policji. Istnieją również instytucje specjalnie przygotowane do tego, by pomagać ofiarom przemocy. Nawet, a może zwłaszcza tym, które nie mają, do kogo się udać. Można tu wymienić: Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”, Ośrodki Pomocy Społecznej, Ośrodki Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie, Stowarzyszenie „Stop Przemocy w Rodzinie”, Ośrodki Interwencji Kryzysowej czy Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie itp. W tych miejscach można uzyskać wsparcie emocjonalne oraz porady prawne, jak uporać się z sytuacją.

Przemoc w rodzinie może dotyczyć małżonków obu płci i budzi szereg negatywnych emocji, nawet jeśli ofiary nie mówią o nich na głos. Nikt nie ma prawa krzywdzić drugiej osoby, mimo iż małżeństwo rzeczywiście nadaje nieco większe prawa w stosunku do drugiej osoby (np. prawo do informacji o jej stanie zdrowia w razie wypadku). Pamiętajmy o tym i nie pozwólmy innym na brak szacunku zarówno wobec nas, jak i osób w naszym otoczeniu.


Wsparcie redakcyjne od:





Czytaj także

    Komentarze (0)

    Podane dane osobowe będą przetwarzane przez Polska Press Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Podanie danych jest dobrowolne. Pozostałe informacje na temat celu i zakresu przetwarzania danych osobowych oraz Twoich praw znajdziesz w regulaminie. Dodając komentarz akceptujesz regulamin.

    Zaloguj się / Zarejestruj się!

    Brak komentarzy. Możesz być pierwszy!